MADRA DAĞI'NIN AHI: KAÇ GRAM ALTIN BİR NEFES EDER?

Sanayileşmeye, üretime ya da ülkenin maden zenginliklerinin değerlendirilmesine kimse karşı değil. Ancak asıl soru şurada düğümleniyor: Maliyet, sadece bilançodaki rakamlar mıdır?Bir dağın ekosistemini bozmanın, yer altı sularını zehirleme riskini göze almanın ve binlerce ağacı yok etmenin bedelini hangi maden şirketi ödeyebilir?

Topraktan çıkarılacak birkaç ton altının parıltısı, yarın çocuklarımızın soluyacağı temiz havanın ya da içeceği bir bardak berrak suyun yerini tutabilir mi? Ekoloji biliminin şaşmaz bir kuralı vardır: Doğadan çaldığınız her şeyi doğa, sizden fırtınayla, kuraklıkla ve felaketle geri alır. Anayasa'nın 56. maddesi açıkça der ki: "Herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek, devletin ve vatandaşların ödevidir. "Bizler bugün burada ne kimseyi suçluyoruz ne de provoke ediyoruz.

Biz sadece Anayasa'nın bize verdiği o ödevi yerine getiriyor ve kamuoyu adına soruyoruz: Bu kapasite artırımı kararı verilirken yerel halkın, köylünün ve doğanın sesi yeterince dinlendi mi? Balıkesir'in geleceği, kısa vadeli maden kârlarına kurban edilecek kadar ucuz mu? Madra'ya Kıymayın! Yetkililere, karar vericilere ve vicdan sahibi herkese açık çağrımızdır: "Bu kararı yeniden inceleyin".
Madra Dağı'nın sessiz çığlığına kulak verin. Ağaçlar konuşamaz, geyikler dilekçe veremez, kuşlar mahkemeye başvuramaz. Onların sesi olmak, bu topraklarda yaşayan her bir vatandaşın borcudur.Geleceğimizi kesip baltalamayın. Madra Dağı nefessiz kalırsa, Balıkesir boğulur!

YAZAR: Meliha ATEŞ