KÖKLERDEN GÖKLERE: BANDIRMA’DAN YÜKSELEN KARDEŞLİK MEŞALESİ

Köklerden Göklere, Bandırma'dan yükselen kardeşlik meşalesi. Ortak Kültürden Ortak Mücadeleye: Bir Uyanış Çağrısı

​​Tarih, sadece kitapların tozlu sayfalarında uyuyan bir hatıra değildir; tarih, bugün attığımız her adımda, aldığımız her nefeste ve kurduğumuz her hayalde yaşayan canlı bir organizmadır. Ben, Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi’nde eğitim gören bir Uluslararası İlişkiler öğrencisi ve bu kutlu davaya gönül vermiş Azerbaycan Öğrenci Topluluğu’nun (Kardeşlik Köprüsü) başkanı olarak, bugün sizlere sadece bir "öğrenci" sıfatıyla değil, omuzlarında asırların yükünü taşıyan bir Türk genci olarak sesleniyorum.

​Coğrafyalarımız haritalarda farklı renklere boyanmış olabilir. Aramızda dağlar, denizler, gümrük kapıları ve pasaport kontrolleri olabilir. Ancak Bandırma’nın rüzgarı yüzüme vurduğunda hissettiğim ürperti ile Bakü’de Hazar’ın kıyısında hissettiğim huzur aynı kaynaktan beslenir. İşte biz buna "Kan Hafızası" diyoruz. Ve bu hafıza, bize bugün tek bir istikamet gösteriyor: Ortak Kültür, Ortak Mücadele.

​Neden "Ortak Mücadele"?

​Değerli dostlar, kıymetli büyüklerim ve geleceğin mimarı olan genç kardeşlerim;

Dünya zor bir dönemden geçiyor. Güç dengelerinin değiştiği, sınırların yeniden tartışıldığı bu kaotik düzende, Türk dünyasının "birlik" olmaktan başka bir çaresi, lüksü ve alternatifi yoktur. Gaspıralı İsmail Bey’in “Dilde, fikirde, işte birlik” şiarı, bizim için sadece nostaljik bir slogan değil, hayatta kalma ve yükselme stratejisidir.

​Bizim mücadelemiz artık sadece cephelerde, siperlerde verilen bir mücadele değildir. Evet, Karabağ’da demir yumruğumuzu masaya vurduk ve tüm dünyaya Türk’ün gücünü gösterdik. Ancak asıl mücadele şimdi başlıyor. Bu mücadele; üniversite amfilerinde, laboratuvarlarda, teknoloji merkezlerinde, sanat atölyelerinde ve diplomasi masalarında verilecek olan akıl ve irfan mücadelesidir.

​Ben Bandırma’da, "Kardeşlik Köprüsü"nü (qardaslig.koprusu) kurarken ve yönetirken tek bir gayem vardı: Buradaki her bir öğrenci kardeşimin, sadece diploma peşinde koşan bir birey değil, Turan coğrafyasının geleceğini inşa edecek birer "serdar" olduğunu hatırlatmak.

​Ey Türk Gençliği! Titre ve Kendine Dön!

​Sözüm sizedir, sıra arkadaşım, yol arkadaşım...

Sabahları uyanmakta zorlandığın, ders çalışmaktan sıkıldığın, geleceğe dair umutsuzluğa kapıldığın anlarda, kimin torunu olduğunu hatırla. Bizler, Asya bozkırlarından at koşturup Viyana kapılarına dayanan, Çanakkale’de destan yazan, Karabağ’da 30 yıllık hasreti 44 günde vuslata çeviren bir ecdadın torunlarıyız.

​Sosyal medyanın sanal dünyasında kaybolup gitmek bize yakışmaz. Bizim ruhumuzda tembellik barınamaz. Bir elimizde modern bilimin meşalesi, diğer elimizde milli kültürümüzün sancağı olmalıdır. Bugün Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi sıralarında aldığımız eğitim, yarın Türk dünyasının her köşesinde yankılanacak bir kalkınma hamlesinin temelidir. Sen kendini geliştirirsen, Bakü güçlenir. Sen dik durursan, Ankara yükselir. Sen çalışırsan, Türkistan uyanır!

​Bu topluluk, bu "Kardeşlik Köprüsü", sadece bir araya gelip çay içtiğimiz bir yer değildir. Burası, fikirlerin çarpıştığı, projelerin üretildiği, geleceğin liderlerinin yetiştiği bir ocaktır.

​Büyüklerimize Saygı ve Ahde Vefa

​Bizleri bu günlere getiren, "Bir Millet, İki Devlet" anlayışını devlet politikası olmaktan çıkarıp milletin kalbine kazıyan büyüklerimize selam olsun. Sizlerin tecrübesi, bizlerin enerjisiyle birleştiğinde önümüzde durabilecek hiçbir kuvvet yoktur. Biz, köklerine sıkı sıkıya bağlı, ama dalları gökyüzüne uzanan bir nesiliz. Geçmişimizden aldığımız derslerle, geleceğe emin adımlarla yürüyoruz.

​Son Söz: Vakit Birleşme Vaktidir

​Unutmayın; su uyur, düşman uyumaz ama Türk hiç uyumaz!

Uyanık olacağız, zeki olacağız, çalışkan olacağız. Bandırma’dan yaktığımız bu ateş, bu heyecan, dalga dalga tüm dünyaya yayılacak. Bizim davamız kuru bir cihangirlik davası değil, dünyaya adalet ve medeniyet getirme davasıdır.

​Kardeşliğimiz ebedi, birliğimiz daim, yolumuz açık olsun!

Tanrı Türk’ü korusun ve yüceltsin.

​YAZAR: Elshan Nasirov

Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi, Azerbaycan Öğrenci Topluluğu Başkanı