​RÜZGÂRLA GELEN "KÖR TESADÜF" VE ZEYTİN EFSUNLANMASI...

Temmuz’un bağrında, termometrelerin çıldırdığı o kavurucu haftalarda tık yoktu. Ne zaman ki tatlı tatlı rüzgârlar esmeye başladı, nedense memleketin Dicle’den Ege’ye dört bir yanı alev almaya karar verdi.
​Tabii ki hemen hazır reçete önümüze kondu: "Efendim, iklim değişikliği!"
​Peki, insanın aklına takılmıyor mu? Basra Körfezi’nde, Arabistan çöllerinde termometreler 50-60 dereceleri vururken, asfalta bırakılan otomobiller bile sıcaktan erimiyorken; bizde hava 39 dereceyi görünce koca Orman kuşağı birden kendi kendine alev almayı nasıl başarıyor? İspanya’da, Akdeniz havzasında bu sıcaklıklar nasıl oluyor da tam rüzgârın kanatlarına takılıp tek merkezden düğmeye basılmış gibi patlıyor?
​Bize yutturulmaya çalışılan o kadar çok şey var ki...
​Mega yangınlar ve hücresel büyüme
​isin bilimi ortada malesef.
Kuraklık ve sert rüzgâr birleştiğinde durum "sıradan bir orman yangını" olmaktan çıkıyor, birer Mega yangın canavarına dönüşüyor. ABD yangın raporları bas bas bağırıyor; ilk 30 dakikada müdahale edemezsen, 3 saat içinde o yangının yaydığı enerji Hiroşima’ya atılan bombanın iki katına ulaşıyor. Havadan atılan su bile daha toprağa değmeden buharlaşıyor. Seferihisar’da olduğu gibi, yangın sönmüyor; yanacak ot, çöp, ağaç kalmadığı için "doyuma ulaşıp" kendi kendine duruyor.
​TÜBİTAK, MAM ve BM raporları basım basım basıyor. Hadley hücreleri genişliyor, subtropikal kuşak Karadeniz’e kayıyor. Önümüzdeki bir iki nesil sonra Karadeniz Akdenizleşirken, Ege kıyıları Lübnan ve Mısır iklimine dönecek.
​Tamam, doğa değişiyor. Peki ya insan eli?
​
​Neden özellikle zeytinlikler, neden Akdeniz'in o bin yıllık gövdeleri kül ediliyor?
​Ezoterik ve kadim öğretilerde zeytin ağacı, sadece bir meyve ya da yağ kaynağı değildir. Gökyüzünün en parlak kaynağı olan Sirius yıldız sisteminden süzülen kozmik frekansları, rezonansı bir anten gibi emip toprağa sadakatle hapseden yegâne canlıdır. Zeytin, toprağın frekansını dengeler; insanın ve doğanın dışarıdan gelecek yapay rezonanslara karşı dirençli kalmasını sağlar.
​Peki, küresel ölçekte insanı, hayvanı, kitleleri kendi kurdukları dijital ve frekansiyel ağlarla kontrol etmek isteyen akıl ne yapar? Toprağın ve insanın o doğal koruma kalkanını kesmek ister. O kalkanı kesmenin en kestirme yolu ise, Sirius’un frekansını toprağa taşıyan zeytin ağaçlarını tek tek yakıp kül etmektir. Zeytin yoksa, direnç yoktur; zeytin yoksa, geriye sadece suni frekanslara açık hale getirilmiş kitlesel bir biat kalır.
​Yangın söndü de ama sorular tütüyor
​Şimdi biz bunu söyleyince "Çok hayalperestsiniz" diyecekler. Sayın yetkililer ve rapor tutucular rahat olsun; biz sadece meteorolojik çelişkilere şaşırıyoruz!
​40 derecede memleketi yakan ama 60 derecede Arabistan'da bir çöpü bile tutuşturmayan o hikmetli iklim krizine, rüzgârı bekleyen akıllı kıvılcımlara ve nedense hep en stratejik zeytinlikleri "yanlışlıkla" bulan o meşum alevlere hayretle bakıyoruz.
​Alevler söner, kül kalır; ama bu milletin aklıyla alay edenlerin yaktığı o ateş, gün gelir kendi tezgahlarını sarar.
YAZAR: Meliha ATEŞ