Sessiz Sedasız Büyüyen Fırtına: 78 Kuşağı Ve Unutulan Adanmışlık

Günümüzün her şeyi saniyeler içinde tüketen, bireysel ikballer peşinde koşan ve siyaseti bir kariyer basamağı olarak gören dünyasından kafamızı kaldırıp geçmişe baktığımızda, zamanın ruhunu adeta bir fener gibi aydınlatan bir kuşak duruyor karşımızda: 78 kuşağı.
Onlar için siyaset, ceketini alıp meclis koridorlarında koltuk kapma yarışı değildi. Bir kartvizite sığdırılacak unvanlar, hesaplı kitaplı hamleler hiç olmadı hayatlarında. Siyaset, halk için verilen, bedeli gerektiğinde en ağır şekilde, hatta sessiz sedasız ödenen somut bir mücadele biçimiydi.

Bu kuşağın kendi içinde, hiçbir yazılı kurala dayanmayan ama harfiyen uyulan çelikten bir etiği vardı. Yozlaşmaya, lümpenliğe ve sahte kabadayılığa prim verilmezdi. "Delikanlılık", bir güç gösterisi ya da kaba kuvvet değil; sözünün eri olmak, dürüstlükten milim sapmamak ve zayıfın yanında durmaktı. Sloganların arkasını dolduran bir entelektüel derinlik hakimdi sokaklara. Kitaplar süs eşyası değil, yol haritasıydı. Felsefe, diyalektik ve tarihsel materyalizm, komün odalarında başucu metinleri olarak okunur, geceler boyu tartışılırdı.

Belki de en çarpıcı olanı, kişisel duyguların ve aşık olmanın bile toplumsal sorumluluğun gerisine itildiği o katı disiplindi. Bireysel arzuların yerini, aile bağlarından bile daha güçlü olan "yoldaşlık" hukuku almıştı. Omuz omuza durmak, ortak bir geleceğe inanmak her şeyin üzerindeydi.
Bugün, dijital ekranların arkasından dünyayı kurtarma illüzyonuna kapıldığımız bu çağda; 78 kuşağının gösterişsiz adanmışlığını, eylemiyle düşüncesini birleştiren o dürüst duruşunu ve entelektüel omurgasını hatırlamak, sadece bir nostalji değil. Aksine, kaybettiğimiz toplumsal pusulayı yeniden bulmak için dönüp bakmamız gereken en net aynalardan biri.
YAZAR: Levent GÜNDOĞAN